پیشینه و هدف: رویکرد جدید به محیط زیست در قرن حاضر و در نظر گرفتن آن به عنوان یک جزء از سرمایه ملی کشورها، لزوم حفظ آن با به کارگیری فناوری های پاک هم چون فناوری زیستی تبدیل به مهم ترین دغدغه های بشر در سده حاضر شده است. در فصل سوم سند نقشه جامع علمی کشور که به اولویت های علم و فناوری کشور اختصاص پیدا کرده، در اولویت الف خود در بخش فناوری، «فناوری های محیط زیستی» را مطرح نموده و خواستار هدایت سرمایه ها، هدایت نظام آموزشی و اصلاح و تجدید ساختارها و فرایندها به منظور رشد سریع این حوزه شده است. لذا هدف این پژوهش، مطالعه تأثیرات علمی، اقتصادی و اجتماعی پژوهش های صورت گرفته در حوزه محیط زیست به جهت انعکاسی شفاف از وضعیت فعلی حوزه مذکور در کشور ایران است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و با استفاده از رویکرد کمّی و علم سنجی انجام شده است. جامعه پژوهش 10268 مقاله از پایگاه اسکوپوس در حوزه محیط زیست طی سال های 2012 تا 2021 بوده است که با بهره گیری از روش های کتابخانه ای به منظور مبانی نظری و تحلیل کتاب سنجی گذشته نگر، پژوهش های علمی حوزه محیط زیست را از نظر روند انتشار مقالات، وضعیت استنادات ثبت اختراع و وضعیت خوانندگان در بسترهای شبکه های مختلف شبکه اجتماعی مورد مطالعه قرار می دهد. هم چنین در راستای بررسی میزان انعکاس مقاله ها در رسانه های اجتماعی از داده های پایگاه آلتمتریک بهره برداری شده و داده های به دست آمده از آن پایگاه در نرم افزار اس پی اس اس مورد تحلیل آماری قرار گرفته است. درزمینه تجزیه و تحلیل استنباطی داده ها در این نرم افزار از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شده است. نتایج: یافته ها نشان دادند بیشترین انتشار تولیدات علمی در سال 2021، بالاترین استناد به تولیدات علمی حوزه «محیط زیست» در سال 2018 و بیشترین تأثیر استناد با وزن نرمال شده به سال های 2021 و 2019 تعلق دارد. هم چنین بیشترین و کمترین امتیاز وزن استناد مقالات مربوط به سال های 2021 و 2014 است. علاوه براین، بهره برداری از پژوهش ها در جهت خلق محصولات محیط زیستی در سال 2012 به مراتب بهتر از سایر سال ها در دهه مورد بررسی بوده است و تعداد ثبت اختراعاتی که در سال 2012 (سال ابتدایی دهه مورد بررسی) به تولیدات علمی و پژوهشی کشور ایران در حوزه زیست فناوری استناد کرده اند نیز بیشتر از سایر سال های مورد بررسی است و این اختلاف به دلیل استفاده تولیدات علمی یاد شده توسط تعداد زیادی از ثبت اختراعات است که باعث رؤیت پذیری آن ها می شود. بالاترین میزان انعکاس حوزه محیط زیست در شبکه های اجتماعی به ترتیب به نرم افزار مندلی، استناد دایمنشن، توییت کاربران، رسانه های خبری و فیس بوک تعلق داشت. بحث: به منظور افزایش رشد اقتصادی و حمایت و حفاظت از حقوق ثبت اختراع حوزه محیط زیست می بایست فراهم سازی زمینه های لازم مانند قوانین و مقررات و سایر زیرساخت های ضروری در دستور کار سیاست گذاری اقتصادی کشور قرار گیرد. از نگاهی دیگر، انتساب دقیق پیشرفت های اقتصادی و فناورانه به مطالعات و پژوهش ها کاری سخت و پیچیده است. سامانه های جهانی که به منظور رصد فعالیت های علمی منتشرشده در سطح بین الملل اختصاص یافته اند تلاش کرده اند ارتباطات پژوهش ها با پروانه های ثبت اختراع را پیگیری کرده و تأثیرگذاری و تأثیرپذیری اقتصادی آن ها را تا حدی مشخص کنند. در هر صورت، به طور واقعی و عینی داده های دقیقی مبنی بر این که کدام یک از پژوهش های حوزه محیط زیست به چه میزان دستاورد اقتصادی منجر شده، امری دشوار و تقریباً ناممکن است.

نزد ابن سینا، نفس انسانی به مثابة آینه، همواره مدرک ادراکاتی است که به نحو عرضی بر آن عارض می شود و به عبارت دیگر ادراکات، کیفیات عارض بر نفس هستند. محور ادراکات «تمثّل» است و نفس نیز دو ساحت ادراکی دارد، ساحت تجردی عقلانی که بازنمایندة کلیات، طبیعت و ذوات اشیا است و ساحت مادیِ حسی و خیالی که بازنمایندة جزئیات و عوارض اشیاء اکنون و گذشته است. ابن سینا، کیفیت هستی مندی ادراکات مختلف حسی، خیالی و عقلی در نفس را با نظریة ارتسام صور و تقشیر تبیین می کند؛ برای تبیین شکل گیری این الگوی معرفتی می توان چنین تصورکرد که فیلسوف حالات پدیداری ادراک را درون نگرانه در خود تصویر، و شاخصه های آن را احصا می کند، سپس با عرضه کردن آن به مبانی هستی شناختی اش نظریۀ معرفت را بیان می کند. ابن سینا مؤلفه هایی همچون ذهنیت دربرابر عینیت در مسئلة وجود ذهنی، عرض بودن علم و تأثیر کلی یا جزئی بودن ادراک را در نگاه پدیداری به ادراک تبیین می کند و به عرضۀ آن بر مبانی وجودشناسانه ای همچون تفکیک هستی به جوهر و عرض می پردازد و تفسیری معرفتی از عالم براساس همین اصل به همراه نگاه سه گانه به علیت ارائه می دهد و به الگوی خود در معرفت شناسی می رسد. نظام معرفتی سینوی مبتنی بر همین شاخصه ها و مبانی، به حصول نوعی ذات گرایی در تمام تبیین های معرفت شناسانه و پذیرش وحدت سنخی میان مدرِک و مدرَک می رسد.

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تحرک علمی بین المللی اعضای هیئت علمی دانشگاه تهران بر عملکرد پژوهشی و همکاری های علمی آنهاست. روش شناسی: این پژوهش از نوع کاربردی علم سنجی است که با استفاده از روش کتابخانه ای و تحلیل ارزیابانه انجام شده است. جامعه ی پژوهش شامل کل اعضای هیئت علمی از دانشگاه تهران است که در بازه ی 1388-1393 دست کم یک بار به فرصت مطالعاتی خارج از کشور رفته بودند. داده های جمعیت شناختی و فرصت های مطالعاتی از سامانة هوش سازمانی دانشگاه تهران و داده های مربوط به مقالات از پایگاه وب آوساینس استخراج شد. یافته ها: یافته ها نشان دادند بین فرصت های مطالعاتی خارجی اعضای هیئت علمی و تعداد مقالات آنان همبستگی معناداری وجود ندارد، اما بین فرصت های مطالعاتی و تعداد استنادات مقالات و هم نویسندگی های بین المللی به ترتیب همبستگی اندک منفی و همبستگی معنادار مثبت وجود دارد. نگاشت های هم نویسندگی نیز نشان دادند که الگوی همکاری های علمی جامعة پژوهش از گروه های هم نویسندگی بیشتر و دارای اعضای کمتر در دورة قبل از آغاز فرصت مطالعاتی به گروه های هم نویسندگی کمتر و دارای اعضای بیشتر در دورة پس از آن تغییر کرده است. نتیجه گیری: فرصت مطالعاتی خارجی با وجود بی تأثیربودن بر تعداد مقالات و استنادات موجب افزایش میزان همکاری های علمی بین المللی، کاهش گروه های هم نویسندگی و بزرگ ترشدن آنها شده است.

کشورها در ابعاد فیزیکی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، و علمی مجاور یا مخالف هم هستند. مجاورت یا فاصله بین کشورها از حیث ابعاد شش گانه مذکور می توان زمینه ساز یا مانع همکاری علمی قوی بین آن ها شود. اهداف پژوهش حاضر در درجه اول شناسایی ابعادی است که شدت همکاری های علمی بین المللی را بهتر تبیین می کنند و در درجه دوم، بررسی نوسانات شدت تأثیر هر بعد در خلال زمان است. در راستای اهداف پژوهش و بر مبنای تلفیق ادبیات مجاورت با چارچوب فاصله «کَیج»، عوامل تعیین کننده همکاری علمی بین المللی استخراج شدند. جامعه آماری پژوهش عبارت بود از 167 کشور مستقل در فاصله سال های 2002 و 2017. در این پژوهش، شبکه روابط هم نویسندگی بین کشورها به عنوان شاخص همکاری علمی بین المللی محسوب می شود که داده های آن از پایگاه «وب آو ساینس» گردآوری شد. همچنین، داده های ابعاد مجاورت از پایگاه های داده گوناگون (سازمان ملل، مرکز تجارت بین المللی و غیره) جمع آوری شد. پژوهش حاضر دارای ماهیت تبیینی و مبتنی بر تحلیل داده های ثانویه با رویکرد کمّی (مدل جاذبه) است. برآورد اثرات مدل با استفاده از بسته fixest در نرم افزار R انجام شد. کاربرد مدل جاذبه نشان داد که شدت همکاری های علمی بین المللی رابطه مستقیم با مجاورت و رابطه معکوس با فاصله بین کشورها در ابعاد مختلف دارد. یافته های حاصل از مقایسه قدرت تبیین ابعاد شش گانه مجاورت حاکی از قدرت تبیین بالای بعد مجاورت اجتماعی نسبت به سایر ابعاد بود. با وجود این، یافته های بهبود مدل نشان داد که حضور همزمان ابعاد سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مجاورت نیز قدرت تبیینی نزدیک به قدرت تبیین بعد مجاورت اجتماعی دارند. بررسی نوسانات شدت تأثیر ابعاد مجاورت بر همکاری های علمی بین المللی در طول زمان نشان دهنده افزایش معنادار تأثیر مجاورت در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و علمی، زبان مشترک در بعد فرهنگی و همکاری های درون منطقه ای و همکاری بین کشورهای همسایه در بعد فیزیکی است. این در حالی است که تأثیر فاصله جغرافیایی در بعد فیزیکی، روابط استعماری در بعد سیاسی و اشتراکات دینی و قومی در بعد فرهنگی کاهش معناداری یافته است. تنها در بعد سیاسی مجاورت است که تأثیر اکثر عوامل مقطعی (مانند تفاوت بین طرفین همکاری از حیث درجه تحقق حکومت لیبرال دموکراسی، فاصله از حیث میزان کارایی حکومت های طرفین همکاری و اعمال تحریم علیه طرف مقابل) و گاهی ثابت است (مانند عضویت طرفین همکاری در پیمان های بین المللی مشترک).

زمینه و هدف: آینده دانشگاه ها و مؤسسات و آموزش عالی کشور و رشد و توسعه آن ها در گرو داشتن مدیران لایق و اثر بخش است هدف کلی پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شایستگی با رویکرد دانشگاه تراز انقلاب اسلامی بر مرجعیت علمی در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است. روش کار: پژوهش کاربردی حاضر در سال 1400 با رویکرد کیفی و کمی انجام شد. جامعه آماری در بخش کیفی، اساتید دانشگاه های علوم پزشکی کلان منطقه یک به تعداد 15 نفر با استفاده از نمونه گیری هدفمند و در بخش کمی، مدیران و معاونین دانشکده ها، مدیران گروه ها و اساتید هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به تعداد 320 نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها ازپرسشنامه محقق ساخته شایستگی با رویکرد دانشگاه تراز انقلاب اسلامی و پرسشنامه مرجعیت علمی استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از معادلات ساختاری با استفاده استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بعد "خلاق بودن" با میانگین رتبه ای 53/6 بالاترین رتبه را داراست. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که بالاترین مقدار ضریب مسیر به مولفه کار گروهی از مجموعه بعد سازمانی با مقدار 936/0 و میزان R2  برابر با 875/0 مربوط می شود. براساس ضرایب مسیر، بار عاملی 577/0  بین دو متغییر شایستگی و مرجعیت علمی برقرار است. نتیجه گیری: به طور کلی می توان نتیجه گرفت که شایستگی با رویکرد دانشگاه تراز انقلاب اسلامی بر مرجعیت علمی در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تأثیر معنادار دارد.

مقدمه و هدف: سرقت علمی، عبارت است از کپی کردن کلمات، متون، تصاویر و مانند آن و استفاده از اندیشه های دیگران به عنوان اندیشه خود است. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین میزان عوامل مختلف بر تمایل دانشجویان دکتری دانشگاه بوعلی همدان به سرقت علمی است. روش: پژوهش حاضر، از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش را دانشجویان دکتری دانشگاه بوعلی همدان تشکیل می دهند که براساس فرمول کوکران حجم نمونه برابر با 263 نفر به دست آمد. جهت گردآوری داده ها از پنج پرسشنامه استفاده شد. پایایی این پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب برابر با 948/0، 955/0، 968/0، 986/0 و 975/0 به دست آمد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه های پژوهش، از مدلیابی معادلات ساختاری در نرم افزار وارپ پی ال اس 7 استفاده گردید.یافته ها: نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که متغیرهای درک سرقت علمی، نگرش به سرقت علمی و ارزش های شخصی، بر میزان سرقت علمی دانشجویان تأثیر منفی و معنی داری دارند. همچنین، متغیر محق پنداری تحصیلی بر میزان سرقت علمی دانشجویان تأثیر مثبت و معنی داری دارد. نتیجه گیری: به نظر می رسد دانش، درک و آگاهی دانشجویان از سرقت علمی و مصادیق آن، سیاست ها و مجازات قانونی در این زمینه در سطح پایینی قرار دارد که لازم است مسئولان و مدیران دانشگاه ها در راستای آگاه سازی و آشنایی بیشتر دانشجویان و عواقب این کار اقدامات لازم را انجام دهند و با برگزاری دوره ها و کارگاه های آموزشی میزان سرقت علمی را کاهش دهند.

زمینه و هدف: مولتی منتورینگ، که شامل راهنمایی از سوی چندین منتور با تخصص های متنوع است، می تواند نقش مهمی در بهبود عملکرد آموزشی اساتید ایفا کند لذا هدف این مطالعه تأثیر مولتی منتورینگ بر عملکرد آموزشی اعضای هیأت علمی دانشگاه‎های استان مازندران بود. روش کار: روش مطالعه آمیخته (کیفی و کمی) با طرح اکتشافی بود. در بخش کیفی، جامعه مورد مطالعه شامل اساتید دانشگاه های استان مازندران در سال تحصیلی 1402-1403 بود و در این بخش، از 22 نفر خبره دانشگاهی، 10 نفر بر اساس قانون اشباع داده ها برای مصاحبه انتخاب شدند. در بخش کمی، جامعه آماری شامل 1504 نفر از اعضای هیأت علمی دانشگاه های استان مازندران بوده است که بر اساس جدول کوکران، 306 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای برحسب واحد دانشگاهی به عنوان نمونه نهایی پژوهش انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه های محقق ساخته جمع آوری شده اند. در بخش کمی، داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه های مولتی منتورینگ با 107 گویه و 6 بُعد آموزشی، پژوهشی، تخصصی، شفافیت و ارتباطات، انعطاف پذیری و تطابق، بعد رشد حرفه ای و شغلی و همچنین پرسشنامه عملکرد آموزشی زندی (1392) با 25 گویه گردآوری شدند. برای تحلیل داده ها، از نرم افزار MAXQDA2020 وSPSS21 و PLS3. 2 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که تمامی روابط بین مولتی منتورینگ و ابعاد مرتبط با آن از نظر آماری معنادار هستند. همچنین ضریب مسیر رابطه بین مولتی منتورینگ و عملکرد آموزشی برابر با 868/0 بود که نشان دهنده یک رابطه قوی و مثبت بین این دو متغیر است، به این معنا که افزایش سطح مولتی منتورینگ منجر به بهبود عملکرد آموزشی می شود. نتیجه گیری: به طورکلی، این پژوهش نشان داد که مولتی منتورینگ نه تنها یک راهکار مؤثر برای ارتقای عملکرد آموزشی اعضای هیأت علمی است، بلکه باعث بهبود تعاملات علمی، افزایش انگیزه تدریس، ارتقای سطح خلاقیت در روش های آموزشی و افزایش کیفیت آموزش در دانشگاه ها می شود.

پیشینه و اهداف: نهادها معمولاً فناوری های موردنیاز خود را از محیط پیرامونی خود وارد سازمان می کنند. بر این اساس، دانشگاه نیز به عنوان یکی از نهادهای اجتماعی مهم، تحت تأثیر انقلاب الکترونیک و ظهور فناوری های جدید در محیط پیرامونی خود، به سمت وسوی به کارگیری نظام های چندرسانه ای و آموزش الکترونیکی سوق پیدا کرد؛ اما به کارگیری آموزش الکترونیکی باوجود فرصت هایی بی شمار، مشکلات و چالش های عمده ای را نیز به همراه داشته است که در مطالعات گذشته به برخی از آن ها ازجمله عدم ارتباط و تعامل حضوری بین یاددهنده و یادگیرنده اشاره شده است؛ بنابراین، راه حلی که در آموزش الکترونیکی برای مواجهه با این مشکل ارائه شده است، رویکرد یادگیری ترکیبی است. تحقیقات نشان داده که در به کارگیری یادگیری ترکیبی عوامل مختلفی از قبیل آموزشی، محیطی، نهادی و سازمانی، تأثیرگذار هستند و عدم توجه به هریک از آن ها می تواند موجب شکست این نوع از آموزش و یادگیری شود. ازاین رو، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر عوامل نهادی در به کارگیری یادگیری ترکیبی توسط اعضای هیأت علمی دانشگاه ملایر بود.روش ها : پژوهش حاضر ازنظر هدف، پژوهشی کاربردی، ازنظر زمانی مقطعی- عرضی، ازلحاظ مکانی میدانی و از نظر نحوه گردآوری داده های مورد نیاز، از نوع توصیفی همبستگی با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل تمامی اعضای هیأت علمی دانشگاه ملایر با تعداد 153 نفر بود. با توجه به حجم محدود جامعه پژوهش، همگی اعضای هیأت علمی مورد آزمون قرار گرفتند که با نرخ بازگشت پذیری 92 درصد، درنهایت، تعداد 140 نفر در پژوهش مشارکت کردند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه های عوامل نهادی و یادگیری ترکیبی بودند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی( فراوانی، درصد، میانگین) و استنباطی( آزمون همبستگی و تحلیل مسیر) در دو نرم افزار آماری اس پی اس اس نسخه 22 و اسمارت پی ال اس نسخه 6 استفاده شد.یافته ها: یافته های به دست آمده از تحلیل آماری داده ها، بیانگر تأثیر مثبت و معنادار عامل هنجاری با ضریب مسیر (151/0) در به کارگیری یادگیری ترکیبی توسط اعضای هیأت علمی، عامل تقلیدی با ضریب مسیر (413/0) در به کارگیری یادگیری ترکیبی توسط اعضای هیأت علمی و عامل اجباری با ضریب مسیر (362/0) در به کارگیری یادگیری ترکیبی توسط اعضای هیأت علمی داشت. همچنین، شاخص های اندازه گیری و برازش مدل نیز حاکی از مطلوب بودن آن داشت.نتیجه گیری: درمجموع این پژوهش نشان داد عوامل نهادی (عوامل هنجاری، عوامل اجباری و عوامل تقلیدی) در به کارگیری یادگیری ترکیبی توسط اعضای هیأت علمی تأثیر زیادی دارد؛ بر این اساس از طریق تدوین آیین نامه ها و قوانین داخلی مبنی بر به کارگیری یادگیری ترکیبی در فرایند یاددهی- یادگیری در دانشگاهها، فرهنگ سازی بیشتر در استفاده از یادگیری ترکیبی در فرایند یاددهی- یادگیری توسط اعضای هیأت علمی، الگوبرداری و تقلید از دانشگاه ها و مؤسسات موفق در عرصه اجرای یادگیری ترکیبی، آموزش اساتید در نحوه به کارگیری یادگیری ترکیبی در تدریس، تشویق بیشتر اعضای هیأت علمی به استفاده از یادگیری ترکیبی و در نظر گرفتن امتیازهای آموزشی بیشتر برای اعضای هیأت علمی در راستای استفاده از یادگیری ترکیبی در تدریس، می توان به نهادینه تر شدن هرچه بیشتر به کارگیری یادگیری ترکیبی در بستر دانشگاهی کمک کرد.

زمینه و هدف: حضورگرایی تأثیر مثبتی بر بهره وری آموزشی اعضای هیئت علمی دارد و می تواند به بهبود تجربه یادگیری دانشجویان و ارتقاء کیفیت آموزش در دانشگاه ها کمک کند. از این رو هدف مطالعه حاضر، تأثیر حضورگرایی بر بهره وری آموزشی اعضای هیئت علمی دانشگاه های خراسان شمالی بود. روش کار: روش مورد استفاده در این پژوهش از نوع اکتشافی و براساس دو رویکرد کیفی و کمی انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر در مرحله کیفی شامل تیم مشارکت کننده، خبرگان علمی و عملی می باشد. خبرگان افرادی هستند که حداقل ده سال سابقه اجرایی داشته و در این زمینه دارای تألیفات علمی در قالب کتاب و مقاله هستند. بر این اساس در این مطالعه از دیدگاه 15 نفر از استفاده شده است. در بخش دوم از مطالعه حاضر از روش دلفی فازی استفاده شده است. جامعه آماری و پاسخ دهندگان بخش کمی با توزیع پرسشنامه محقق ساخته و در نهایت نیل به اعتبارسنجی مدل، از نظرات اعضای هیئت علمی دانشگاه استفاده شد که تعداد برآورده شده آنها، حدودا 400 نفر می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده های مطالعه از مدل معادلات ساختاری با کاربرد نرم افزارهای Spss18 و Lisrel 8 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد حضورگرایی بر بهره وری آموزشی اعضای هیئت علمی دانشگاه های خراسان شمالی تأثیر معناداری دارد به طوری که سنجش برنامه های درسی و راهنمایی و ارتباط با دانشجویان دارای بیشترین ارتباط با مولفه بهره وری آموزشی دارد و تفکر انتقادی و تفکر خلاق، برگزاری کارگاه های آموزشی دارای کمترین ارتباط با مولفه بهره وری آموزشی هستند. نتیجه گیری: در نهایت، حضورگرایی اعضای هیئت علمی دانشگاه ها تأثیرات مثبت و منفی قابل توجهی بر بهره وری آموزشی دارد. از یک سو، ارتباط مستقیم با دانشجویان و همکاران می تواند به بهبود کیفیت تدریس و افزایش انگیزه و همکاری منجر شود. از سوی دیگر، فشار ناشی از لزوم حضور مداوم ممکن است به خستگی و کاهش بهره وری بیانجامد. بنابراین، دستیابی به یک تعادل مناسب بین حضور فیزیکی و مدیریت وظایف می تواند کلید ارتقاء بهره وری آموزشی در دانشگاه ها باشد.

تمرینات مقاومتی به عنوان یکی از شیوه های مؤثر برای تقویت عضلات و بهبود عملکرد متابولیکی شناخته شده اند. این مقاله به بررسی تأثیر تمرینات مقاومتی بر رشد عضلات، فیزیولوژی متابولیسم و سلامت عمومی می پردازد. هدف از این مطالعه، مرور اصول علمی مربوط به مکانیزم های تمرینات مقاومتی و سازگاری های فیزیولوژیکی بدن به این نوع تمرینات است. در نهایت، این مقاله بر اهمیت ترکیب تمرینات مقاومتی با تغذیه مناسب و سبک زندگی سالم تأکید دارد و پیشنهاد می کند که تمرینات مقاومتی نه تنها برای ورزشکاران، بلکه برای افراد غیرورزشی نیز به عنوان ابزاری مؤثر در حفظ سلامت عمومی و پیشگیری از بیماری های مزمن مفید است. این مطالعه همچنین بر لزوم استفاده از تمرینات مقاومتی در افراد مسن و کسانی که به دنبال بهبود ترکیب بدن و افزایش قدرت عضلانی هستند، تأکید می کند. با توجه به نتایج بدست آمده، این نوع تمرینات می توانند بهبود قابل توجهی در کیفیت زندگی افراد مختلف ایجاد کنند.